ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

Με την απόφαση «σταθμό»,  2343/2016  του  Πρωτοδικείου  Αθηνών,δίνεται ράπισμα στις αυθαιρεσίες των τραπεζών και ανοίγεται ένας καινούργιος δρόμος που μπορεί να αποδειχθεί επωφελής για πολύ μεγάλο μέρος των δανειοληπτών.

Πιο συγκεκριμένα και με βάση των άρθρων 178 και 179 ΑΚ  όταν η τράπεζα είναι η υπεύθυνη της οικονομικής αδυναμίας του δανειολήπτη, το δάνειο μπορεί, κάτω από προϋποθέσεις, η «δανειακή σύμβαση» να θεωρείται αδικοπραξία και να απομειώνεται συνολικά ή σε ένα μέρος του ή και διαγράφεται οριστικά.

Αν τώρα η τράπεζα συνεχίσει να απαιτεί την αποπληρωμή του «υποτιθέμενου» δάνειου, τότε διαπράττει και απάτη, σύμφωνα με  το άρθρο 386 ΠΚ. Παράλληλα, θεωρείται ως απόπειρα νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματικές πράξεις.

Η Απόφαση  του Πρωτοδικείου της Αθήνας ορίζει: «Εφ’ όσον υπάρχουν στοιχεία ότι η τράπεζα έχει ευθύνη για την οικονομική αδυναμία του δανειολήπτη, τότε το χρέος του τελευταίου προς την τράπεζα υπάρχουν βάσιμες δυνατότητες να διαγραφεί κατά το μέρος της ζημίας που υπέστη από την τράπεζα».

Πιο συγκεκριμένα όταν η τράπεζα είναι η υπεύθυνη της οικονομικής αδυναμίας του δανειολήπτη, το δάνειο μπορεί, κάτω από προϋποθέσεις, να θεωρείται αδικοπραξία και να απομειώνεται συνολικά ή σε ένα μέρος του.

Η ως άνω απόφαση 2343/2016 αφορά ετερόρρυθμη εταιρεία, της οποίας μέρος του χρέους της προς την Τράπεζα Πειραιώς εκπίπτει, διότι η τελευταία εμπόδισε την μικρή δανειολήπτρια εταιρεία να ενταχθεί σε πρόγραμμα του ΤΕΜΠΕ Α.Ε., ένταξη με την οποία μπορεί να διασφάλιζε την βιωσιμότητα της.

Είναι προφανές από τα παραπάνω ότι πάρα πολλές μικρομεσαίες επιχειρήσεις και νοικοκυριά μπορούν να επικαλεστούν βάσιμα πολλών και ποικίλων ειδών δυσκολίες και προσκόμματα που τους όρθωσαν οι τράπεζες στην οικονομική τους προσπάθεια και τα οποία συνέβαλαν στην οικονομική τους αδυναμία, ώστε να απαιτήσουν τη διαγραφή μέρους ή του συνόλου του χρέους.

Ένας καινούργιος θετικός δρόμος ανοίγεται για τη διεκδίκηση της διαγραφής χρεών, ο οποίος μπορεί να αξιοποιηθεί και δικαιώνει κατά μία άποψη, τις διατυπωθείσες θέσεις για γενική σεισάχθεια (διαγραφή) χρεών των αδυνάτων οικονομικά νοικοκυριών και επιχειρήσεων.

Όπως αναφέρει η Ένωση Συνταξιούχων Ταμείου Ασφάλισης Μηχανικών και Εργοληπτών Δημοσίων Έργων (ΕΣΤΑΜΕΔΕ), οι τράπεζες δεν τόλμησαν να ασκήσουν έφεση, ούτε και αναίρεση της σχετικής απόφασης.

Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι οι Πολίτες δικαιούνται να αγωνισθούν ώστε να διαγράψουν οριστικά τα δάνειά τους από τις τράπεζες αυτές και να απαιτήσουν ίσως και αποζημίωση έκαστος, εφ’ όσον οι τράπεζες έχουν ευθύνη για την φτωχοποίηση τους!

Από την Ένωση τονίζουν ότι έχουν πει και αποδείξει ότι όλες οι «συστημικές τράπεζες» (Εθνική, Πειραιώς, Eurobank, Alpha bank) «έχουν υπεξαιρέσει τουλάχιστον 233 δις ευρώ Δημόσιου χρήματος, με αποτέλεσμα να επιτείνουν την καταστροφή της εθνικής οικονομίας.

Συνεπώς, όλες οι «συστημικές τράπεζες», στο πλαίσιο των μνημονίων, έχουν συμβάλει στην οικονομική αδυναμία των Ελλήνων και επομένως με βάση ένα σκεπτικό καμιά από αυτές δεν μπορεί να ζητά την εξόφληση δανείων από τους Πολίτες, όταν οι μνημονιακές κυβερνήσεις και οι ίδιες οι τράπεζες έχουν μέρος της ευθύνης για την οικονομική αδυναμία αποπληρωμής των δανείων, μια και με την παράνομη συμπεριφορά τους έχουν φτωχοποιήσει του πάντες!».

Σύμφωνα με την πολιτική προέκταση του σκεπτικού της απόφασης, κανείς δανειολήπτης δεν οφείλει τίποτα και σε καμιά τράπεζα, όταν μπορεί να αποδειχθεί ότι η τράπεζα είναι η υπεύθυνη της οικονομικής αδυναμίας του δανειολήπτη.

Αυτήν την ώρα η απόφαση του Πρωτοδικείου Αθηνών μπορεί να θεωρηθεί έναυσμα για να αναπτυχθεί ένα μεγάλο και ενωτικό κίνημα που θα αγκαλιάζει μικρούς και μεσαίους δανειολήπτες, το οποίο να αμφισβητεί το απόλυτο “δίκαιο” των τραπεζών και να διεκδικεί μια γενναία “σεισάχθεια” (διαγραφή) χρεών στο πλαίσιο μιας νέας αντιμνημονιακής πορείας της χώρας με την καθιέρωση εθνικού νομίσματος, την εθνικοποίηση των τραπεζών και την εφαρμογή ενός ριζοσπαστικού προγράμματος.

Ο αγώνας για την δικαίωση δανειοληπτών που αυτήν την ώρα πνίγονται και δεν έχουν μέλλον μπορεί να έχει και νομικές πλευρές αλλά πρώτα απ’ όλα και κυρίως είναι ένας πολιτικός αγώνας για την “σεισάχθεια” και την δημοκρατική ανατροπή στη χώρα.

Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι οι  Πολίτες δικαιούνται με αγωγέςνα διαγράψουνοριστικά τα δάνειά τους από τις τράπεζες αυτές και να απαιτήσουν και μια σοβαρότατη αποζημίωση έκαστος, γιατί οι τράπεζες έχουν ευθύνη για την φτωχοποίηση του ελληνικού λαού!