ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

H Ελλάδα βρίσκεται στη σύνδεση τριών τόξων αποσταθεροποίησης. Το πρώτο ξεκινά από τα σύνορα της Ρωσίας και με κατεύθυνση από προς νότο, παράλληλα με την Ευρώπη φτάνει στα Βαλκάνια, πιο συγκεκριμένα τη Σερβία. Είναι το λεγόμενο Ορθόδοξο Τόξο το οποίο έχει αιχμή τη Σερβία και ίσως μελλοντικά την Ελλάδα. Σκοπός τη Ρωσίας είναι μέσω των συμμαχικών χωρών να βγει στη Μεσόγειο, ο πάγιος ιστορικά στόχος της Μεγάλης Δύναμης.

Δεύτερο είναι το τόξο που ξεκινά από Λιβύη, Βόρειο Αφρική και μέσω της Αδριατικής φτάνει στο Ιόνιο, το πλούσιο σε υπέδαφος, Πέλαγός μας.

Τρίτο είναι το τόξο της Μέσης Ανατολής με Συρία-Ιράκ-Τουρκία να βρίσκονται σε μία κατάσταση αποσταθεροποίησης. Συνυπολογίστε πως μιλάμε και μουσουλμανικό πληθυσμό με βαθύ αίσθημα του Τζιχάντ.

Η τομή των τριών αυτών τόξων είναι η Ελλάδα. Είτε λόγω των Βαλκανίων, είτε λόγω της Β Αφρικής είτε της Μ. Ανατολής η Ελλάδα κάθε μέρα βρίσκεται σε έναν κυκεώνα εξελίξεων.

Όλα αυτά εκτός από τα αρνητικά που επιβάλλουν στη χώρα μας (λαθρομετανάστευση, οικονομική πίεση για εξοπλιστικά κλπ) δημιουργούν και μία τεράστια ευκαιρία για την χώρα μας, να αναβαθμίσει το ρόλο της ως περιφερειακού παίκτη σταθερότητας. Συνυπολογίστε και το πλούσιο υπέδαφός μας και καταλαβαίνετε πως μιλάμε για μία μοναδική ευκαιρία της Ελλάδα, πρωτόγνωρη στα σύγχρονα ιστορικά χρόνια.

Το ζητούμενο λοιπόν είναι που θα στραφεί η Ελλάδα. Η μία λύση είναι η επιλογή του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ, αυτό δηλαδή που γίνεται μεταπολεμικά, μόνο που δε ζούμε στο ίδιο Ψυχροπολεμικό σκηνικό.

Ο Ντόναλντ Τραμπ έχει εκφράσει (προεκλογικά) τη βούλησή του η Αμερική να απεμπλακεί από τα ζητήματα της Μέσης Ανατολής (σε κάποιο βαθμό), της Βαλκανικής (με εξαίρεση την Κροατία) και της Β. Αφρικής. Αντί να είναι παρούσα παντού, επιθυμεί η Αμερική να έχει σημεία-κλειδιά τα οποία θα της δίνουν το γεωστρατηγικό πάτημα που επιθυμεί χωρίς να την εμπλέκει απόλυτα σε πολέμους κοστοβόρους σε χρήματα και φυσικά ανθρώπινες ζωές. Θα μπορούσε κανείς να πει πως πρόκειται για μία αναβίωση της πολιτικής Κένεντι, πολιτική πυγμής και ευελιξίας παράλληλα, αναλόγως της περίπτωσης. Όλα αυτά φυσικά καθώς ο Τραμπ αντιλαμβάνεται πως οι ΗΠΑ δεν είναι η παντοδύναμη αυτοκρατορία του παρελθόντος που απαντά με ‘ασύμμετρη απειλή’ (πολιτική Αϊζενχάουερ)  στους εχθρούς.

Από την άλλη έχουμε τη Ρωσία του Βλαντιμίρ Πούτιν, μία αυτοκρατορία σε ακμή, παρά τα όποια οικονομικά στραβοπατήματα, που επιδιώκει αύξηση της ισχύος της με σύνεση και όχι με άλογη σύγκρουση.

Ως Ελλάδα πρέπει να επιδιώξουμε ενίσχυση της θέσης μας σε γεωστρατηγικό επίπεδο με σύναψη συμμαχίας με Δύναμη που θα βασίζεται στο αμοιβαίο όφελος. Η μέχρι τώρα συμμαχία με τη Δύση δεν μας ευνόησε. Η ιστορία πάντα αποτελεί οδικό χάρτη για το μέλλον. Κρίνοντας ψύχραιμα και αντικειμενικά τα δεδομένα η επιλογή της Ρωσίας φαντάζει μονόδρομος.

Το θέμα πια είναι η βούληση και η ικανότητα των Ελλήνων πολιτικών…

Πηγή: voicenews.gr